Κέντρο Προστασίας του Παιδιού – Προστατέψτε το

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Του πρώην Προέδρου του Δ.Σ. του ΝΠΔΔ
Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Δράμας
Νικόλαου Γεωργιάδη

Προς:
Τον κ. Πρόεδρο και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Δράμας
Το Δήμαρχο Δράμας κ. Κυριάκο Χαρακίδη
Το Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Χρήστο Καραγιαννίδη

Αξιότιμοι/ες κυρίοι/ες!
Ενημερώθηκα πρόσφατα για την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας (492/2013), το έγγραφο του Δημάρχου Δράμας (ΑΠ.64874/24-10-2013) και για την επερώτηση (Αριθ.: 3334/404/31-10-2013) του Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ με τα οποία ζητείται από τον Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας να άρει τη διάταξη του εδαφ. α της παρ. 3 του άρθρου 9 του Ν. 4109/2013 από το οποίο προβλέπεται η συγχώνευση των Μονάδων Κοινωνικής Φροντίδας (ΜΚΦ) της Περιφέρειας ΑΜΘ σε ένα ΝΠΔΔ με έδρα το Δήμο Καβάλας.
Ως πρόταση από μέρους σας κατατίθεται η άποψη, μαζί και με άλλες σκέψεις που εμπεριέχονται στην επερώτηση του κ. Βουλευτή, η μεταβίβαση του Παραρτήματος του Θεραπευτηρίου Χρονίων Παθήσεων (ΘΧΠ) Δράμας στο Δήμο Δράμας και ειδικότερα στο ΝΠΔΔ Κοινωνικής Πολιτικής, μαζί με τη μεταφορά των πόρων που αποδίδονται ετησίως από τον κρατικό προϋπολογισμό σ’ αυτό.
Για την ενημέρωση των αναγνωστών της επιστολής αυτής πρέπει να μνημονευθεί ότι το Δεκέμβριο του 2012 πραγματοποιήθηκε μία συνάντηση φορέων, στην παλιότερα ονομαζόμενη αίθουσα συνεδριάσεων της Νομαρχίας Δράμας, στην οποία πήραν μέρος ο Βουλευτής Δράμας κ. Κυριαζίδης, ο Αντιπερειφεριάρχης Δράμας κ. Ξανθόπουλος, ο Δήμαρχος Δράμας καθώς και άλλοι Δήμαρχοι του τ. Νομού, ο Γεν. Γραμματέας του Δήμου Δράμας, η Διοικήτρια του ΘΧΠ Δράμας, ο υπογραφόμενος μαζί με τον Δντή του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Δράμας.
Στη συζήτηση που έλαβε χώρα αποφασίστηκε να συνδράμουν και να συμβάλουν όλοι οι παρόντες (για τους απόντες δε γίνεται λόγος) ώστε τα διαλαμβανόμενα στο τότε σχέδιο Νόμου και ιδιαίτερα το μέρος που αφορούσε την έδρα του νέου Δ.Σ. του ΝΠΔΔ να τροποποιηθεί και να οριστεί ως έδρα η Δράμα.
Ο Νόμος 4109 δημοσιεύθηκε στις 23 Ιανουαρίου του 2013, και ως έδρα του νέου ΝΠΔΔ ορίστηκε ο Δήμος Καβάλας (!). Από τότε και μέχρι την 7η Οκτωβρίου 2013, ημερομηνία που δημοσιεύθηκαν στο ΦΕΚ τα ονόματα του νέου Δ.Σ., για εννέα δηλαδή μήνες, οι προαναφερόμενοι φορείς (με κάποια μοναδική εξαίρεση) απολάμβαναν το βαρούχειο ύπνο τους ή ακόμη ζούσαν μέσα στην αποχαύνωση της καθημερινής τους ανίας.
Αργά λειτούργησαν τα πολιτικά αντανακλαστικά του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας, αφού μόλις στις 9 Οκτωβρίου 2013 ομόφωνα τα μέλη του αποφάσισαν, όσοι δηλ. από τις δημοτικές φατρίες παραβρίσκονταν, να ζητήσουν από τον Υπουργό Εργασίας την μεταβίβαση και ένταξη του ΘΧΠ Δράμας στις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Δράμας, μαζί με την εκχώρηση των ανάλογων πόρων.
Στον αγωνιστικό πλέον χορό και με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο και διατυπώσεις (θαρρείς και τα κείμενα γράφτηκαν από το ίδιο χέρι) ανέλαβε να υποστηρίξει με επερώτησή του προς τον παραπάνω Υπουργό και ο κ. Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ για την υιοθέτηση της ομόφωνης απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας που αφορούσε μεταβίβαση του ΘΧΠ στο Δήμο Δράμας.
Αρκούντως όψιμο και πολιτικά καθυστερημένο το ενδιαφέρον των προαναφερθέντων θεσμικών φορέων. Εγείρονται όμως απορίες, για την κατά τα άλλα άδολη κοινωνικά, πρότασή τους που θα την επικροτούσα αν δίνονταν ειλικρινείς απαντήσεις στα ακόλουθα:
Γνωρίζουν τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας και ο Πρόεδρός του ότι υπάρχει και λειτουργεί και άλλη ΜΚΦ στη πόλη μας;
Γιατί δεν ζήτησαν να μεταβιβαστεί και αυτή η μονάδα στις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου;
Είναι βέβαιο ότι γνωρίζει ο κ. Δήμαρχος Δράμας την ύπαρξη αυτής της ΜΚΦ. Γιατί δε ζήτησε ο ίδιος και αυτή τη μεταβίβαση;
Γνωρίζει ο κ. Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ την ύπαρξη του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Δράμας (ΚΠΠ); Αν ναι, γιατί καθυστέρησε εννέα (9) μήνες να υποβάλει την επερώτησή του;
Γνωρίζουν οι κ.κ. Δημοτικοί Σύμβουλοι Δράμας και ο κ. Πρόεδρός του Δημοτικού Συμβουλίου ότι μόνο η μισθοδοσία των υπαλλήλων του ΘΧΠ ξεπερνά το ενάμισι εκατομμύρια ευρώ (1.500.000 €) το χρόνο;
Αν ναι έλαβαν υπόψη τους το κόστος ανάληψης μιας τέτοιας πρωτοβουλίας από το Δήμο;
Συνετότερο δε θα ήταν, πρώτα να ζητήσουν από τον εισηγητή του θέματος μια πλήρως τεκμηριωμένη τεχνική μελέτη για την οικονομική- διαχειριστική διαδικασία, ώστε ως υπεύθυνο πολιτικό σώμα και πολιτικοί άνδρες να αποφασίσουν με σωφροσύνη για την αποδοχή της πρότασης μεταβίβασης όχι μόνο του ΘΧΠ, αλλά και του ΚΠΠ Δράμας;
Μήπως εμφορούμενοι από αυτές τις διαχειριστικές αντιλήψεις θα μπορούσαν τα αξιότιμα κατά τα άλλα μέλη και ο κ. Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου να προτείνουν στο Δήμαρχο να αναλάβει και τη μεταβίβαση του Γενικού Νοσοκομείου Δράμας στις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου, αφού -κατά δικές του διατυπώσεις- πάγια θέση της Τ.Α. είναι η διεκδίκηση αρμοδιοτήτων της κοινωνικής πολιτικής; Ίσως και της Δημόσιας Βιβλιοθήκης, της Διανομής του Ηλεκτρικού ρεύματος, των συγκοινωνιών, της Αστυνομίας, του ΤΕΙ, του …
Γνωρίζουν την περιουσιακή κατάσταση του ΘΧΠ Δράμας, και την πενιχρή περιουσία του ΚΠΠ Δράμας;
Μήπως πίσω από το αμέριστο ενδιαφέρον τους υποκρύπτεται η πρόθεση της διαχείρισης της περιουσίας και των κληροδοτημάτων του ΘΧΠ Δράμας;
Μήπως πίσω από την «ανιδιοτελή» πρότασή τους υποκρύπτεται το λαθροκυνήγι των ψήφων των γονέων, συγγενών αλλά και των ίδιων των περιθαλπόμενων στο ΘΧΠ Δράμας,
Μήπως η εξαίρεση του ΚΠΠ θα μπορούσε να αποδοθεί στο γεγονός ότι περιλαμβάνει μόνο προβλήματα, η πιθανή επίλυση των οποίων δεν επιφέρει κανένα πολιτικό – προσωπικό όφελος;
Αυτά τα ερωτήματα αναζητούν ειλικρινείς απαντήσεις;
Είναι πράγματι απορίας άξιο το μονοσήμαντο ενδιαφέρον του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας για την ανάληψη ευθύνης της λειτουργίας μόνο των δομών του ΘΧΠ Δράμας (Τμήμα ΑμεΑ και Τμήμα Χρονίως Πασχόντων και Ηλικιωμένων), αγνοώντας πλήρως την ύπαρξη και λειτουργία στην πόλη της Δράμας του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού. Ενός ιδρύματος, ίσως του αρχαιότερου και γνωστού στην κοινωνία της Δράμας ως «Ορφανοτροφείου», που λειτουργεί περίπου από το 1920, συνυφασμένου και συνδεδεμένου με την ίδια την ιστορία της περιοχής, που περιθάλπει σήμερα πενήντα (50) παιδιά ηλικίας 7 έως 18 ετών και συνεχίζει να υποστηρίζει όσα από αυτά συνεχίζουν σπουδές στη μεταδευτεροβάθμια ή τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Είναι άραγε για τους προαναφερόμενους θεσμικούς φορείς (Δημοτικό Συμβούλιο Δράμας, Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δράμας, Δήμαρχος Δράμας και Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ) οι τρόφιμοι του Κέντρου Προστασίας του Παιδιού Δράμας ασήμαντες ανάξιες λόγου κοινωνικές οντότητες, κοινωνικοί παρείσακτοι ή παρίες για τους οποίους η κάθε αναφορά και το όποιο ενδιαφέρον αποτελεί πολιτικό πλεονασμό;
Δεν θα θεωρούνταν όμως κοινωνικά και πολιτικά κυνικό, και αυτό θα ήταν το εξαιρετικά ανησυχητικό, να αγνοηθεί παντελώς το Ίδρυμα – Ορφανοτροφείο κόσμημα και λάμπρημα της κοινωνίας της Δράμας εδώ και 90 και πλέον χρόνια έχει να επιδείξει υψηλό κοινωνικό έργο; Αφού τρόφιμοί του λάμπρυναν με την μετέπειτα παρουσία τους ως γιατροί, δικηγόροι, καθηγητές Μαθηματικών, στρατιωτικοί που έφτασαν στα ανώτατα αξιώματα του στρατεύματος αλλά και άλλοι νοικοκυραίοι, αξιοσέβαστοι οικογενειάρχες που τιμούν με την παρουσία τους την πόλη της Δράμας και άλλων περιοχών.
Να συνδέσουμε την προτίμηση μόνο του ΘΧΠ Δράμας με το γεγονός ότι έχει δικά του κεφάλαια και κληροδοτήματα ή να τη θεωρήσουμε άσχετη και εντελώς συμπτωματική;
Ξεχνώντας το Κέντρο Προστασίας του Παιδιού οι ρεαλιστές φύλαρχοι, που από ψηφολαγνική ιδιοτέλεια αβαντάρουν την οπισθοδρόμηση της πόλης, εκτίθενται στη συνειδητή προσπάθειά τους παραπλάνησης του κοινού της με την έκφραση ρητορικών αποθεμάτων φτιασιδωμένης κοινωνικότητας και ανερυθρίαστης πολιτικής ξετσιπωσιάς, μέσα στο πέλαγος του πολιτικού τους αμοραλισμού.
Χρέος μας και κοινωνικό καθήκον μας είναι να υπηρετήσουμε τους πολίτες της Δράμας και τα προβλήματά τους και αυτό κάνουμε καθημερινά με ολιστικό τρόπο. Η καταγγελιομανία, ως πολιτική πράξη δεν δίνει λύσεις, ούτε απενοχοποιεί κανένα για την αδράνειά του. Ιδιαίτερα όταν στο βάθος κρύβονται όσοι επιδιώκουν να εξυπηρετήσουν προσωπικά τους συμφέροντα και με τις πράξεις – συμβουλές τους συμπαρασύρουν θεσμικούς φορείς στην υπηρεσία τους, διακρινόμενοι ωστόσο για «άγνοια κινδύνου».
Είμαστε στο πλευρό όλων για να συμβάλουμε όλοι μαζί στην επίλυση προβλημάτων που χρονίζουν και για τα οποία κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών.