Άλλωστε, εκτός από έσοδα και επενδύσεις, ο ελληνικός λαός έχει ανάγκη κάτι πολύ περισσότερο από αυτά. Θέλει ένα κράτος που επιτέλους θα αποδώσει δικαιοσύνη και δεν θα «χορεύει» όταν χτυπάει παλαμάκια ο εκάστοτε Ιβάν που τυχαίνει να έχει έναν ΠΑΟΚ από πίσω του
Αποδεικνύεται καθημερινά ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτή τη ζωή και ειδικότερα στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ούτε που χρεοκοπήσαμε οικονομικά, δεν είναι τυχαίο που χρεοκοπήσαμε ηθικά, δεν είναι τυχαίο που ανέκαθεν ήμασταν χρεοκοπημένοι στον αθλητισμό.
Αυτό το μαγικό «τρίπτυχο» έκανε –για ακόμα μια φορά- την εμφάνισή του το βράδυ της Δευτέρας, όταν ο «τσάρος» του ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδης «έτριξε» (χωρίς καμία υπερβολή) τα… δόντια στο ελληνικό κράτος, βγάζοντας στην επιφάνεια με αυτό τον τρόπο πολλές «αμαρτωλές» ιστορίες που συνοδεύουν τη δομή της ελληνικής κοινωνίας.
«Η ΠΑΕ Π.Α.Ο.Κ έχει οφειλές προ δεκαπενταετίας και δεν τα πληρώνει, στην Ελλάδα υπάρχει τέτοια παράδοση. Εγώ λέω, είναι 11 εκατομμύρια ευρώ και λέω ότι εγώ είμαι έτοιμος αύριο να τα καταβάλω, στείλτε αυτά τα χρήματα για την στήριξη των παλιννοστούντων και διαγράψτε τις προσαυξήσεις του αέρα, τις οποίες προσάπτετε σε αυτό το χρέος εδώ και τόσα χρόνια, αλλά κανένας δεν με ακούει. Υπάρχουν δύο λύσεις. Πρώτον, το κράτος να λαμβάνει 12 εκατομμύρια και δεύτερον το κράτος δεν λαμβάνει τίποτα…», δήλωσε μέσα στη Βουλή μάλιστα ο Ρώσος μεγαλομέτοχος του ΠΑΟΚ.
Πολλοί θα ισχυριστούν ότι η ουσία της συγκεκριμένης υπόθεσης εντοπίζεται στο αν έχει δίκιο ο κ. Σαββίδης και κατ’ επέκταση η ΠΑΕ ΠΑΟΚ με το να γραφτούν στο… χιόνι τα υπόλοιπα 17-18 εκατ. ευρώ που αντιστοιχούν σε πρόστιμα και προσαυξήσεις με την προϋπόθεση ότι θα πληρωθεί το πρωτογενές χρέος των 11-12 εκατ. ευρώ.
Πριν από το αποτέλεσμα που είναι και η απάντηση σε αυτό το ερώτημα, προκύπτουν κάποια χαρακτηριστικά συμπεράσματα για το «τέρας» που έχει θεριέψει τόσα χρόνια στη χώρα μας.
Είναι ποτέ δυνατόν σε ένα ευρωπαϊκό κράτος, επί μια 15ετία να φοβάται η εκάστοτε κυβέρνηση να ασχοληθεί με το ζήτημα των χρεών μιας ανώνυμης εταιρείας επειδή «καίει»; Όλα αυτά τα χρόνια δεν βρέθηκε ούτε ένας πολιτικός που να έχει τα… κότσια να αποφασίσει τις κυρώσεις που θα έπρεπε να έχει η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, διατάσσοντας ταυτόχρονα τη διερεύνηση των πεπραγμένων των διοικήσεων που προκάλεσαν αυτό το δυσθεώρητο χρέος.
Εδώ βέβαια, έχουμε να κάνουμε με ψιλά γράμματα καθώς ακόμα και σήμερα που οι «μάσκες» έχουν πέσει και όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας, ένας άνθρωπος που χρωστάει στο ελληνικό Δημόσιο (αφού μπορεί ο Ιβάν Σαββίδης να μην ήταν αυτός που προκάλεσε το χρέος, αλλά έχει δηλώσει ότι το χρέος του ΠΑΟΚ είναι πλέον δικό του), βρίσκει το πρόσφορο έδαφος να εκβιάζει την κυβέρνηση μιας χώρας. Είτε δηλαδή η πολιτική ηγεσία δέχεται να καταβληθεί άμεσα στα δημόσια ταμεία μόνο το πρωτογενές χρέος με τα πρόστιμα να «εξαφανίζονται» -χωρίς όμως να προβλέπεται κάτι τέτοιο βάσει νομοθεσίας- είτε τα χρέη θα μείνουν για πάντα «παγωμένα» μέχρι να βρεθεί ο… μελλοθάνατος που θα αναλάβει την ευθύνη να τιμωρήσει τον ΠΑΟΚ.
Αν στην Ελλάδα βέβαια κυβερνούσαν Έλληνες, τότε είναι απολύτως σίγουρο –λόγω πρότερου ανέντιμου βίου- ότι το θέμα θα είχε «κλείσει» με τα «θέλω» του Ιβάν Σαββίδη να ικανοποιούνται στο ακέραιο. Τώρα που όλα τα οικονομικά περνούν από τον έλεγχο της Τρόικας, όλα έχουν «κολλήσει». Ο λόγος απλός. Οι συγκεκριμένοι κύριοι δεν ξέρουν τι εστί ΠΑΟΚ (δεν είναι υποχρεωμένοι άλλωστε) και βλέπουν στα χαρτιά τους ότι μια ανώνυμη εταιρεία χρωστά στο Δημόσιο κοντά 26-27 εκατ. ευρώ. Σε μια χώρα που τα πάντα διαλύονται, νομίζετε δίνουν… δεκάρα για το αν θα καταφέρει να κάνει το… κομμάτι του ο τάδε Σαββίδης; Σε καμία περίπτωση.
Ας πρόσεχε…
Όπως λέγεται πάντως, ο Ιβάν Σαββίδης επιμένει σε αυτό τον τρόπο επίλυσης του θέματος καθώς αυτή ήταν η άτυπη συμφωνία που υπήρξε με τους υπεύθυνους της ελληνικής κυβέρνησης πριν ακόμα αναλάβει τον ΠΑΟΚ. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, ο Ρώσος ομογενής έμαθε από πρώτο… χέρι την ανακολουθία που χαρακτηρίζει εδώ και 30 χρόνια τους έχοντες τα ηνία αυτής της χώρας, λαμβάνοντας το δικό του «καλωσόρισμα» στη Ελλάδα και είναι σίγουρο ότι από εδώ και στο εξής θα προσέχει με ποιον δίνει τα χέρια.
Και ποια είναι η αλήθεια;
Φτάνοντας σε ένα συμπέρασμα, αντιλαμβάνεται κανείς ότι η αλήθεια πρόκειται για κάτι το υποκειμενικό στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ένας οπαδός του ΠΑΟΚ που δεν «επαναστάτησε» ποτέ τόσα χρόνια για τις αδικίες που έχει υποστεί ο ίδιος ως πολίτης, κατηγορεί την ελληνική κυβέρνηση ότι ήταν ο μεγαλύτερος «τοκογλύφος» σε αυτή τη χώρα, προσδοκώντας πλέον δικαίωση για τον Ιβάν Σαββίδη που και θα δίνει λεφτά στην εφορία αλλά και θα προσφέρει θέσεις εργασίας με τις επενδύσεις που θα πραγματοποιήσει.
Από την άλλη μεριά, η αλήθεια ενός οπαδού του Παναθηναϊκού, της ΑΕΚ ή του Άρη κ.ο.κ. είναι ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να πληρώσει όλο το ποσό (πρωτογενές χρέος και πρόστιμα) αφού για τον ίδιο λόγο οι δικές τους ομάδες είτε χαμήλωσαν τους κύκλους εργασιών τους είτε διαλύθηκαν αφού δεν μπορούσαν να ανταπεξέλθουν.
Βέβαια, επειδή δεν ασχολούνται όλοι με το ποδόσφαιρο, υπάρχουν και κάποιες άλλες αλήθειες. Όπως αυτή που λέει ότι ο κάθε πολίτης θέλει μια κυβέρνηση να αναλαμβάνει την ευθύνη δύσκολων αποφάσεων ξεκαθαρίζοντας τέτοιου είδους θέματα. Επιπλέον, θέλει μια κυβέρνηση που να μην δέχεται εκβιασμούς από τον οποιοδήποτε που της χρωστάει ακόμα κι αν αυτός της υπόσχεται ότι θα φέρει πιο… πρωτογενές πλεόνασμα από το ήδη… υπάρχον.
Καλά κάνει ο Ιβάν και προασπίζει τα δικά του συμφέροντα –άλλωστε χρέη άλλων καλείται να πληρώσει- αλλά η ουσία είναι να βρεθεί η λύση που και τα δημόσια ταμεία να μην «πληγούν» αλλά και το δημόσιο αίσθημα να μην προκληθεί. Άλλωστε, εκτός από έσοδα και επενδύσεις, ο ελληνικός λαός έχει ανάγκη κάτι πολύ περισσότερο από αυτά. Θέλει ένα κράτος που επιτέλους θα αποδώσει δικαιοσύνη και δεν θα «χορεύει» όταν χτυπάει παλαμάκια ο εκάστοτε Ιβάν που τυχαίνει να έχει έναν ΠΑΟΚ από πίσω του.
http://rebuke.gr/
