Δύο άνθρωποι που έζησαν από κοντά το δράμα του Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, ο χειρούργος – ορθοπαιδικός, Γιώργος Κατσιφαράκης και ο δημοσιογράφος, Ανδρέας Δημάτος, μιλούν στο rebuke.gr για εκείνες τις τραγικές μέρες.
Συνέντευξη στον Βασίλη Μοιρώτσο
Κάθε φορά που το ημερολόγιο δείχνει 28 Απριλίου, το μυαλό γυρίζει πολλά χρόνια πίσω. Γυρίζει στη στιγμή που ο Μπόμπαν Γιάνκοβιτς, εκνευρισμένος για ένα φάουλ, κατέστρεψε την ίδια του τη ζωή. Γυρίζει σ’ εκείνο το παιχνίδι της μοίρας, που όσοι έζησαν από κοντά δεν μπορούν να το ξεχάσουν όσα χρόνια κι αν περάσουν. Το rebuke.grμίλησε με δύο ανθρώπους που το έζησαν. Τον διακεκριμένο χειρούργο – ορθοπαιδικό, Γιώργο Κατσιφαράκη, που ήταν ο γιατρός της ομάδας μπάσκετ του Πανιωνίου και βρισκόταν κάθε λεπτό στο πλάι του Μπόμπαν και τον διευθυντή της εφημερίδας «GoalNews», Ανδρέα Δημάτο, που κάλυπτε το γεγονός ως ρεπόρτερ του ΑΝΤ1 εκείνη την περίοδο. Τα όσα περιγράφουν είναι συγκλονιστικά…
Γ. Κατσιφαράκης: «Χάθηκε πολύτιμος χρόνος»
Ο γνωστός χειρούργος – ορθοπαιδικός, Γιώργος Κατσιφαράκης, που έχει διατελέσει και πρόεδρος στην ΠΑΕ Πανιώνιος, πέρασε πολλά χρόνια στον αθλητισμό και στον Πανιώνιο, τόσο στην ποδοσφαιρική, όσο και στην μπασκετική ομάδα. Μιλήσαμε μαζί του για την περίπτωση του Μπόμπαν Γιάνκοβιτς και μας είπε πως εκείνο είναι ίσως το πιο τραγικό ιατρικό αθλητικό γεγονός που του έχει τύχει, αναφέρθηκε στην ατυχία του Μπόμπαν, αλλά και στην αφέλεια αρκετών.
«Για μένα είναι ίσως το πιο τραγικό αθλητικό γεγονός που μου έτυχε μέχρι σήμερα εντός αγωνιστικού χώρου στην καριέρα μου. Ο Μπόμπαν, βγάζοντας την ψυχή της διαμαρτυρίας και της πίεσης, μιας πίεσης που όπως απεδείχθη ήταν επαγγελματική, αθλητική, προσωπική και οικογενειακή, έκανε μια ενέργεια που την έχουν κάνει πολλοί ακόμα, αλλά δεν έπαθαν τίποτα. Δυστυχώς, ο Μπόμπαν ατύχησε γιατί ο αυχένας του έκανε μια κίνηση όπως το φίδι και διέλυσε τον 5ο αυχενικό σπόνδυλο, ενώ την ίδια στιγμή παρέλυσαν τα χέρια και τα πόδια του. Δυστυχώς η κατάσταση ήταν μη αναστρέψιμη, παρά τα όσα έκανε η επιστήμη γι’ αυτόν σε πολλά επίπεδα.
Υπέφερε νομίζω αρκετά, όχι μόνο σωματικά αλλά και ψυχικά και πλήρωσε εν τέλει το τίμημα του τραυματισμού και της αφέλειας πολλών «παραγόντων» και κατέληξε μετά από κάποια χρόνια, σχεδόν και ουσιαστικά εγκαταλελλειμένος», θα μας πει ο κ. Κατσιφαράκης, ο οποίος θυμάται την άποψη που είχε εκφράσει για τον Μπόμπαν και είχε κατηγορηθεί γι’ αυτό.«Θυμάμαι ότι είχα λοιδορηθεί από έναν μεγάλο αριθμό ατόμων, όταν εξέφρασα την άποψη μου, η οποία έλεγε ότι θα ήταν καλύτερα να είχε πεθάνει εκείνη την στιγμή, για να μην περάσει όσα πέρασε και όσα βάσανα του έστειλε η ατυχία. Γνώριζα ποια θα ήταν η κατάληξη».
Ο κ. Κατσιφαράκης δεν δίστασε μάλιστα να πει πως όλη αυτή η ιστορία κόστισε στον Πανιώνιο. «Ο Μπόμπαν ήταν ένα χαρισματικό παιδί, που η απώλειά του πιστεύω δεν αναπληρώθηκε ποτέ και κόστισε στον Πανιώνιο αυτή η ιστορία. Κάποιοι από εμάς ψάξαμε την ευκαιρία μετά απ’ αυτό να βρούμε δρόμο διαφυγής, διότι καταλάβαμε ότι δεν άξιζε τον κόπο η προσπάθεια της φανέλας, αλλά μόνο του συμφέροντος. Εάν αναλογιστεί κανείς ότι μετά από τόσα χρόνια, το ελληνικό μπάσκετ δεν διδάχτηκε τίποτα από αυτή την τραγική ιστορία. Παραμένει με δύο ή τρεις ομάδες ευεξίας και όλες τις άλλες ουραγούς και κομπάρσους. Με γηπεδάκια της συμφοράς και πολλούς ξένους αμφιβόλου αξίας, οι οποίοι δεν προσφέρουν τίποτα στο ελληνικό μπάσκετ».
Τι θα γινόταν όμως αν το ίδιο γεγονός συνέβαινε σήμερα; Θα είχε ελπίδες ο Μπόμπαν; Ο κ. Κατσιφαράκης δίνει την απάντηση. «Σήμερα θα τον χειρουργούσαμε μέσα σε μία ή δύο ώρες και η μεγαλύτερη ελπίδα του θα ήταν το υπερβαρικό οξυγόνο, από το οποίο έχουν σωθεί πολλοί άνθρωποι κι έχουν περπατήσει κιόλας. Δυστυχώς, αυτά μπορεί να τα παράσχει μόνο η ιδιωτική πρωτοβουλία και όχι η δημόσια υγεία που έχει καταστραφεί. Το μόνο δημοσιο που διαθετει υπερβαρικό είναι το στρατιωτικό νοσοκομείο στο Κολωνάκι, ενώ το μόνο ιδιωτικό ίδρυμα που έχει εξελιγμένο υπερβαρικό θάλαμο είναι το Metropolitan», θα αναφέρει ο κ. Κατσιφαράκης, ο οποίος μιλά με στεναχώρια για τον πολύτιμο χρόνο που χάθηκε τότε.
«Εφημέρευε το Γενικό Κρατικό Αθηνών και το ΕΚΑΒ ήταν υποχρεωμένο να τον μεταφέρει εκεί. Με δικές μου ενέργειες επέλεξα τον συγχωρεμένο, Δημήτρη Αντωνίου, που ήταν ο καλύτερος γιατρός όσον αφορά τα χειρουργεία σπονδυλικής στήλης. Ο Μπόμπαν χειρουργήθηκε μετά από δύο μέρες. Ο χαμένος χρόνος ήταν πολυτιμότατος. Σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να χειρουργήσεις όσο το δυνατόν γρηγορότερα και ουσιαστικά ο ασθενής να κοιμάται μέσα στον θάλαμο υπερβαρικού οξυγόνου. Ετσι έχουν σωθεί πολλοί».
Ο κ. Κατσιφαράκης μίλησε και για την αμφισβήτηση που υπάρχει πολλές φορές στην ελληνική ιατρική. «Θυμάμαι ότι είχα διαφωνήσει που έστειλαν τον Μπόμπαν σε κέντρο αποκατάστασης του ιατρικού. Πιστεύω ότι στην Ελλάδα διαθέτουμε τα ίδια ή εφάμιλλά κέντρα, απλώς ο κόσμος δεν ξέρει κι έχει μάθε με την κακή πληροφόρηση που έχει, πως η Ελλάδα είναι του πεταματού. Δεν είμαστε. Εχουμε ανώτερη ιατρικά από άλλα ξένα κράτη που θεωρούνται κορυφές, γιατί όλοι μας από εκεί έχουμε περάσει. Απλώς, το πρόβλημα είναι το κόστος».
Α. Δημάτος: «Όταν τον έβλεπα μου έμενε ένα τεράστιο γιατί»
Ο Ανδρέας Δημάτος είναι διευθυντής της εφημερίδας «GoalNews». Τότε, στα πρώτα του βήματα στην αθλητική δημοσιογραφία, δούλευε στον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 και ήταν ένας από τους ρεπόρτερ που είχαν καλύψει από κοντά στο συγκεκριμένο θέμα. Οι μνήμες που του έρχονται στο μυαλό είναι μόνο δυσάρεστες.
«Είναι ένα περιστατικό που μου φέρνει τις πιο δυσάρεστες μνήμες. Από τα πρώτα άσχημα γεγονότα, που για να σου πω την αλήθεια δεν περίμενα να καλύψω. Μου φαινόταν κάτι εντελώς αδιανόητο. Δεν μπορούσα με τίποτα να το χωνέψω. Σκεφτόμουν πως είναι δυνατόν να έχει συμβεί. Ηταν κάτι το τελείως «τσάμπα», κάτι το πολύ κρίμα. Δεν μου έχει ξανά συμβεί ένα τόσο τραγικό περιστατικό. Πετυχαίνω κανένα αθλητικό βίντεο από εκείνο το παιχνίδι και είναι η σκηνή που δεν μπορώ να δω με τίποτα», μας λέει ο Ανδρέας Δημάτος, που παρά την μικρή εμπειρία του εκείνη την εποχή, είχε αντιληφθεί πως δεν έγιναν όλα όπως έπρεπε πραγματικά να γίνουν.
«Θυμάμαι που όλοι συζητούσαν για το συγκεκριμένο θέμα. Για το πώς έγινε η μεταφορά του στο νοσοκομείο, για το κολάρο που του είχαν φορέσει, για το αν έπρεπε να κινηθεί ή αν έπρεπε να τον μετακινήσουν εκείνη την ώρα. Μόνο ένας ειδικός μπορεί να τα ξέρει όλα αυτά αν έγιναν σωστά ή όχι. Υπήρχαν τότε φόβοι για το αν θα έβγαινε από το νοσοκομείο και όλο αυτό κράτησε πάρα πολύ. Στο κανάλι είχαμε καθημερινές βάρδιες και έπρεπε συνεχώς να μαθαίνουμε τι γινόταν εκεί και πως εξελίσσεται η κατάσταση».
Το περιστατικό με τον Μπόμπαν Γιάνκοβιτς άλλαξε πολλά στην αντίληψη του Ανδρέα Δημάτου. «Δεν μετράει τίποτα παραπάνω από τη ζωή ενός καταπληκτικού ανθρώπου. Μια ζωή που χάλασε από μία αντίδραση. Είναι μεγάλο μάθημα ζωής. Ηταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που αντιλήφθηκα πόσο μπορεί να αλλάξει σε ελάχιστο χρόνο η ζωή σου. Από μια αντίδραση, από μια ήττα ή από ένα καλάθι. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν οι στιγμιαίες βλακείες όλων μας. Πόσο μπορεί μια απροσεξία του δευτερολέπτου να εξελιχθεί σε καθοριστική. Η δική του αντίδραση ήταν η έκρηξη και η ένταση ενός αθλητή, που δίδαξε εμάς, μας έδωσε ένα τρομακτικό μάθηκα, αλλά κατέστρεψε τη ζωή του».
Ο Ανδρέας Δημάτος δεν θα ξεχάσει και την δύναμη του Μπόμπαν, ο οποίος τα χρόνια που ακολούθησαν του τραυματισμού και μέχρι να φύγει από τη ζωή, προσπάθησε να ζήσει με αξιοπρέπεια, έστω και στο αναπηρικό καροτσάκι. «Ηταν τεράστια προσωπικότητα ο Μπόμπαν. Εδειξε να συμβιβάζεται με την όλη ιστορία και να το παλεύει. Είχε βρεθεί σε εκδηλώσεις, συμμετείχε, παρ’ όλο που όλοι εμείς θέλαμε να ξεχάσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα τι είχε συμβεί. Χαιρόμουν που έβλεπα έναν άνθρωπο να διαχειρίζεται αυτό το πρόβλημα και πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι και να δείχνει δύναμη ψυχής. Οσες φορές τον έβλεπα, που έμενε ένα τεράστιο γιατί».
http://rebuke.gr/
