Μπορεί η μεξικάνικη κουζίνα να μη θεωρείται η πλέον εκλεπτυσμένη αλλά είναι πρώτη σε κατάταξη όταν αναζητούμε δυνατές, πλούσιες, καυτερές γεύσεις. Η μορφή που έχει σήμερα οφείλεται κατ’εξοχήν στους Ισπανούς, που στα φαγητά των Μάγιας και των Αζτέκων πρόσθεσαν μεταξύ άλλων το ρύζι και το τυρί. Το καλαμπόκι, τα φασόλια, τα διάφορα είδη πιπεριάς- ων ουκ έστιν αριθμός και τα φρούτα αναμίχθηκαν με νέα υλικά και δημιούργησαν πιάτα γευστικά και εύκολα στην παρασκευή.
Ζητήματα όπως πάρτυ, απρόσμενες επισκέψεις από φίλους, κάτι πεινασμένα (και κυρίως βαριεστημένα) μεσημέρια ή βράδια και πολύς κιμάς που έχει περισσέψει από χθες, βρίσκουν τη λύση τους στο μεξικάνικο street food, που ακούει στο όνομα τορτίγιας. Οι καλαμποκένιες πίτες δηλαδή, που πρόθυμα συνδυάζονται σχεδόν με τα πάντα. Χορταστικότερα όλων τα πεντανόστιμα τάκος, που τρώγονται αυστηρά με τα χέρια. Γρήγορα ναι, πρόχειρα όχι, απλά αλλά όχι ευτελή.
Ξεκινάμε με τα δέοντα για περίπου 6 άτομα:
- 12 θήκες για τάκος (πακέτο των 135g)
- 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
- 500 γραμμάρια κιμά (κατά προτίμηση μοσχαρίσιος)
- μικρή ποσότητα ελαιόλαδου (περίπου 2 κουταλιές)
- 1½ φλιτζάνι ντοματάκια κονσέρβας μαζί με τον χυμό τους
- μισό κουταλάκι κύμινο
- μισό κουταλάκι πάπρικα
- μισό κουταλάκι τσίλι (τολμήστε να βάλετε παραπάνω, αν είστε φίλοι των καυτερών)
- αλάτι και πιπέρι
Όταν θα φτάσει η στιγμή να σερβίρουμε (το πολύ σε είκοσι λεπτά) χρειαζόμαστε ακόμα:
- μερικά φύλλα μαρουλιού ψιλοκομμένα
- ψιλοκομμένες πιπεριές τσίλι (προαιρετικά)
- τρεις ντομάτες επίσης ψιλοκομμένες και
- 200 γραμμάρια τυρί της αρεσκείας σας τριμμένο
(προτείνεται το τσένταρ)
*Ως συνοδευτικό μπορούμε να προετοιμάσουμε και σάλτσα γουακαμόλε, που συμπληρώνει άψογα τη γεύση τους.
Ανοίγουμε τον φούρνο στους 180°C και τον αφήνουμε να ζεσταθεί.
Στο μεταξύ ξεκινάμε και ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε χαμηλή κατσαρόλα και μέτρια θερμοκρασία. Προσθέτουμε τον κιμά και το κρεμμύδι και ανακατεύουμε για περίπου 15 λεπτά μέχρι να ροδίσουν.
Αν έχουμε έτοιμο κιμά από προγενέστερο γεύμα, τον ζεσταίνουμε για φρεσκάρισμα και προσθέτουμε κανονικά τα υλικά.
Διαλέγουμε ένα ταψί που θα χωρά τις τορτίγιας και τις σιγοψήνουμε για περίπου 5 λεπτά- μέχρι να πάρουν λίγο χρώμα. Φροντίζουμε να πάρουν και το κατάλληλο σχήμα, ώστε να υποδεχτούν στη συνέχεια τον κιμά.
Στον κιμά προσθέτουμε τώρα ¼ του ποτηριού νερό, αλάτι, πιπέρι και όλα τα μπαχαρικά (κύμινο, πάπρικα, τσίλι), σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε το μίγμα να βράσει για περίπου 30 λεπτά. Καθόλη αυτή την ώρα ελέγχουμε τη σάλτσα και την απομακρύνουμε από τη φωτιά, όταν έχει πήξει αρκετά. Είμαστε σχεδόν έτοιμοι.
Σε κάθε πίτα βάζουμε περίπου δύο με τρεις γενναίες κουταλιές από το μίγμα και ρίχνουμε από πάνω τυρί, μαρούλι, τις πιπεριές και σάλτσα γουακαμόλε κατά βούληση.
Αρκετές φορές συνηθίζεται οι πίτες να μη ψήνονται, αλλά δοκιμάστε αυτή την εκδοχή και το τραγανό του αποτελέσματος θα σας πείσει για το αντίθετο.
Δύο ακόμα συμβουλές:
Σε καταστάσεις καιόμενης γλώσσας, υγρών ματιών και λοιπών συμπαρομαρτούντων εξαιτίας του περίσσιου τσίλι, καταφύγετε στο ψωμί ή το ρύζι. Οι παθόντες προτείνουμε να αποφεύγετε το νερό, που εντείνει το κάψιμο.
Τέλος, ανεξαρτήτως ώρας και περίστασης, η κίτρινη τεκίλα μπορεί να γίνει η καλύτερη φίλη των τάκος.
