Εφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος ηθοποιός Ανέστης Βλάχος, σε ηλικία 87 ετών. Ο πιο διάσημος «κακός» της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφους νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» εδώ κι έναν περίπου μήνα.
Ήταν ένας απλός, γλυκός άνθρωπος, που πάσχισε για να καταφέρει όσα κατάφερε, πόνεσε πολύ αλλά και αγάπησε και αγαπήθηκε πολύ. Ένας παθιασμένος χαρακτήρας που στήριζε με θέρμη τα πιστεύω του και στεκόταν σαν βράχος στο πλευρό των δικών του ανθρώπων.
Τα δύσκολα για εκείνον ξεκίνησαν από τα παιδικά του κιόλας χρόνια. Η φτώχεια μάστιζε το σπιτικό που μεγάλωνε στην Προσοτσάνη της Δράμας ενώ ήταν δεν ήταν έξι χρονών όταν ο πατέρας του σκοτώθηκε το ’40 στο Αλβανικό μέτωπο. Ο μικρός Ανέστης θα βγάλει τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού στο Ορφανοτροφείο της Δράμας και το 1946 θα κατέβει με τη μητέρα του στην Αθήνα αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον.
Και στην πρωτεύουσα όμως τα πράγματα συνεχίζουν να είναι δύσκολα. Ο αγώνας για την επιβίωση σκληρός. Ο νεαρός Ανέστης αναγκάζεται να κάνει διάφορες δουλειές προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην για τον ίδιο και η μητέρα του. Ακόμη κι όταν αποφασίζει να γίνει ηθοποιός και γράφεται στη Σχολή Σταυράκου, αποφοιτά και κάνει τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα δεν σταματά να κάνει μεροκάματα όπου βρει.
Οι 200 ταινίες
Μπορεί ο Ανέστης Βλάχος να ερμήνευσε κατά κύριο λόγο δεύτερους ρόλους, η παρουσία του στον ελληνικό κινηματογράφο ωστόσο ήταν μακροχρόνια και εντατική δεδομένου ότι συμμετείχε σε περισσότερες από 180 ταινίες. Ανάμεσά τους και Η κατάρα της μάνας» του Βασίλη Γεωργιάδη (1961), «Το σπίτι της ηδονής» του Γιώργου Ζερβουλάκου (1961), «Μικρές Αφροδίτες» του Νίκου Κούνδουρου (1963), «Η Κύπρος στις φλόγες» του Ερρίκου Θαλασσινού (1964), «Λόλα» του Ντίνου Δημόπουλου (1964), «Με τη λάμψη στα μάτια» του Πάνου Γλυκοφρύδη, «Κιέριον» του Δήμου Θέου (1968), «Ληστεία στην Αθήνα» του Βαγγέλη Σερντάρη (1969), «Στο Δρόμο του Λαμόρε» του Δημήτρη Μαυρίκιου (1979), «Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι» του Θόδωρου Μαραγκού (1980), «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο» του Νίκου Τζήμα (1980), «Τα όπλα μου ρίχνουν λουλούδια» του Γιάννη Φαφούτη (1981), «Αυτόπτης Μάρτυς» του Μάρκου Χολέβα (1993) και «Lilly’s Story» του Ροβήρου Μανθούλη (2002). Ενδιαμέσως δούλεψε και στο θέατρο συμμετέχοντας σε κάποιες παραστάσεις με παρθενική το ««Θάψτε τους νεκρούς».
