Η εκμάθηση σωστής τεχνικής στην κολύμβηση είναι το Α και το Ω καθώς μας βοηθάει να κολυμπάμε γρηγορότερα, πιο ξεκούραστα και κυρίως με μεγαλύτερη ασφάλεια. Με δεδομένο ότι το καλοκαίρι βρίσκεται προ των πυλών αρκετοί θα συνδυάσουν την ηλιοθεραπεία και τη χαλάρωση στην παραλία με το κολύμπι. Δυστυχώς πολλοί ερασιτέχνες κολυμβητές υπερεκτιμούν τις δυνατότητές τους και συχνά απομακρύνονται αρκετά από την ακτή χωρίς να σταθμίζουν διάφορους παράγοντες, όπως ο κυματισμός, τα ρεύματα αλλά και η κούραση που επέρχεται μετά από κάποια ώρα.
Ο πιο ενδεδειγμένος τρόπος για να μάθει κάποιος να κολυμπάει σωστά και να βελτιώσει τη φυσική του κατάσταση, είναι να προπονείται υπό την καθοδήγηση ενός προπονητή.
Επειδή όμως αυτό δεν είναι πάντα εφικτό και σίγουρα δεν μπορεί να γίνει στη θάλασσα, ζητήσαμε από τον καθηγητή φυσικής αγωγής, προπονητή κολύμβησης και personal trainer Γιάννη Βλάχο, να αναφερθεί στις βασικές παραμέτρους που θα πρέπει να τηρεί ένας κολυμβητής που γνωρίζει απλά να κολυμπάει, ώστε να βελτιωθεί και κυρίως να κολυμπάει με μεγαλύτερη ασφάλεια.
ΠΡΟΘΕΡΜΑΝΣΗ – ΑΣΦΑΛΕΙΑ
 |
Οπως υπογραμμίζει ο κ. Βλάχος, καλό θα είναι να γίνονται κάποιες διατατικές ασκήσεις πριν από την είσοδο στο νερό για να προετοιμάσουμε το μυϊκό μας σύστημα να συνηθίσει όσο γρηγορότερα μπορεί (χρειάζεται περίπου 5 λεπτά) τη θερμοκρασία του νερού. «Οσοι είναι λιγότερο γυμνασμένοι και όσο ο καιρός και η θερμοκρασία του νερού είναι ακόμα χαμηλή, η προθέρμανση πρέπει να είναι μεγαλύτερη», σημειώνει χαρακτηριστικά για να προσθέσει: «Θα πρέπει να ξέρουμε το μέρος που θα κολυμπήσουμε τις πρώτες φορές για να αποφύγουμε άσχημα περιστατικά που έχουν να κάνουν με το βάθος, τα ρεύματα, την κούραση και τις κράμπες. Επίσης πάντα κολυμπάμε παράλληλα με την ακτή και όχι προς τα μέσα».
ΣΤΥΛ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ – ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ – ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ
Τα δύο βασικά στυλ που μπορούμε να κολυμπάμε είναι το ελεύθερο και το ύπτιο. «Ιδανικός θα είναι ο συνδυασμός των δύο αυτών στυλ, αφού με το ελεύθερο γυμνάζουμε πολύ το καρδιοαναπνευστικό σύστημα και τους μυς του κορμού ενώ με το ύπτιο ξεκουράζουμε την αναπνοή μας, γυμνάζουμε τους κοιλιακούς και δυναμώνουμε τη μέση», τονίζει ο προπονητής κολύμβησης. Ακόμη και αν δεν είμαστε πολύ καλοί κολυμβητές, το πιο σωστό -για το ελεύθερο- θα είναι να κολυμπάμε με το κεφάλι μέσα στο νερό και να αναπνέουμε κάθε τρεις χεριές. Με αυτόν τον τρόπο, επισημαίνει ο κ. Βλάχος, αποφορτίζουμε τον αυχένα και πετυχαίνουμε καλύτερη φυσική κατάσταση. Αντιθέτως, όταν κολυμπάμε για αρκετή ώρα με το κεφάλι έξω, επιβαρύνουμε τον αυχένα και τη μέση. Επίσης, όσοι έχουν πρόβλημα με αυχένα και μέση δεν θα πρέπει να κάνουν πόδια πεταλούδας (δελφινισμός) και προσθίου (βατραχάκι).
ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ – ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ
Οταν δεν είμαστε υψηλού επιπέδου κολυμβητές, η προπόνησή μας στη θάλασσα πρέπει να αυξάνεται σταδιακά ξεκινώντας από 10 έως 15 λεπτά συνεχόμενης άσκησης με μικρά διαλείμματα κάθε 2 -2.30 λεπτά. «Αυξάνουμε τη διάρκεια κάθε τρεις προπονήσεις ενώ για να έχουμε καλύτερο προσανατολισμό και να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης για την απόσταση που διανύουμε κάθε φορά, μπορούμε να έχουμε δύο σταθερά σημεία στη στεριά και να κολυμπάμε προς αυτή την κατεύθυνση. Κάθε 3 με 4 προπονήσεις μπορούμε να αυξάνουμε λίγο την ταχύτητα, κρατώντας τον ίδιο χρόνο ξεκούρασης», λέει. Οσον αφορά στο κομμάτι της ενδυνάμωσης, ο καθηγητής φυσικής αγωγής προτείνει τη χρησιμοποίηση βατραχοπέδιλων με κοντό πτερύγιο για τους αρχάριους και χεράκια για δύναμη για τους προχωρημένους. Ειδικά τα χεράκια πάντως δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για πολλή ώρα, προκειμένου να μην προκαλέσουμε κάποιο τραυματισμό στους ώμους. Επίσης για την ενδυνάμωση των ποδιών, μπορούμε να πάρουμε μία σανίδα και να χτυπάμε πόδια ελευθέρου και υπτίου ανάσκελα, κρατώντας την είτε αγκαλιά είτε με τα χέρια τεντωμένα πίσω από το κεφάλι.
ΑΠΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Αφού ολοκληρώσουμε την άσκηση, συμβουλεύει ο κ. Βλάχος, δεν θα πρέπει να βγούμε από το νερό αν δεν έχουν πέσει οι καρδιακοί παλμοί. Επίσης, όσο περισσότερη ώρα κολυμπάμε και όσο αυξάνουμε την ένταση, θα πρέπει να δίνουμε έμφαση και στις διατάσεις μετά το κολύμπι, ώστε να αποφορτίσουμε τους μυς.
ΤΑ 4 ΣΤΥΛ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟ: Είναι το πιο διαδεδομένο στυλ κολύμβησης και σίγουρα το πιο εύκολο. Ακολουθούν ορισμένες συμβουλές, ώστε να κολυμπάτε πιο ξεκούραστα. Το χέρι θα πρέπει να τεντώνεται μπροστά όσο περισσότερο γίνεται, τα δάχτυλα όταν είναι μέσα στο νερό θα πρέπει να είναι ενωμένα ώστε να «τραβάει» η παλάμη περισσότερο νερό, ενώ καλό θα είναι όσοι παίρνουν αναπνοή από το πλάι, να συνηθίσουν ν’ αναπνέουν κάθε τρεις χεριές. Το ελεύθερο μπορεί να γίνεται άφοβα από όλους.
ΥΠΤΙΟ: Για πολλούς θεωρείται το πιο ξεκούραστο στυλ, με δεδομένο ότι είναι πολύ πιο εύκολη η αναπνοή. Ενα λάθος που κάνουν αρκετοί αρχάριοι κολυμβητές, είναι ότι χτυπάνε ελάχιστα τα πόδια ή τα βυθίζουν αρκετά. Οσο ψηλότερα βρίσκονται τα πόδια τόσο πιο πολύ θα βοηθήσουν το σώμα να βρίσκεται στην επιφάνεια και να έχει καλύτερη πλευστικότητα. Αν ξεπεράσετε το γεγονός ότι θα κολυμπάτε χωρίς να βλέπετε προς τα πού πάτε, τότε είναι βέβαιο ότι θα αγαπήσετε το ύπτιο. Μάλιστα ενδείκνυται και για όσους έχουν κάποια ευαισθησία στη μέση ή στον αυχένα, καθώς επιβαρύνει στο ελάχιστο αυτά τα σημεία.
ΠΡΟΣΘΙΟ: Ή αλλιώς το λεγόμενο «βατραχάκι». Είναι το πιο αργό από τα 4 στυλ κολύμβησης. Η τεχνική για αυτό το στυλ, επιβάλλει να βουτάμε το κεφάλι στο νερό περιοδικά. Και τα δύο χέρια «τραβάνε» ταυτόχρονα όσο περισσότερο νερό γίνεται. Ο κολυμβητής πρέπει να έχει τους αγκώνες ανοιχτούς ενώ τα πόδια αρχίζουν να μαζεύονται. Την ώρα που απλώνετε και πάλι τα χέρια μπροστά, κλωτσάτε δυνατά τα πόδια προς τα πίσω. Αν κολυμπάτε συνεχώς με το κεφάλι έξω, κάντε συχνά διαλείμματα γιατί μπορεί να παρουσιαστεί μία καταπόνηση του αυχένα μετά από λίγη ώρα. Πάντως, το πρόσθιο θα πρέπει να αποφεύγεται απ’ όσους έχουν πρόβλημα με τη μέση τους.
ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ: Η πεταλούδα θεωρείται και είναι το πιο δύσκολο στυλ της κολύμβησης και δεν ενδείκνυται για τους αρχάριους. Η εκτέλεση όσο απλή φαίνεται όταν τη βλέπουμε από elite κολυμβητές, τόσο δύσκολη είναι στην πράξη. Οταν τα χέρια αρχίζουν να «τραβάνε» νερό τα λυγίζουμε ελαφρά κατεβάζοντάς τα κάτω από το σώμα μέχρι να τα τεντώσουμε. Η λεκάνη θα πρέπει να βγαίνει στην επιφάνεια την ώρα που χτυπάμε ενωμένα και ελαφρά λυγισμένα τα πόδια κάνοντας μία ταλάντωση. Η πεταλούδα δεν θα πρέπει να γίνεται απ’ όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα με τη μέση και τους ώμους.
ΤΙ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ
Αν και η χώρα διαθέτει χιλιάδες χιλιόμετρα ακτογραμμής και από τις πιο καθαρές θάλασσες στον κόσμο, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία είμαστε από τους πρώτους λαούς σε πνιγμούς. Ετσι, είτε μαθαίνουμε τώρα να κολυμπάμε είτε είμαστε σε καλό επίπεδο, θα πρέπει να ακολουθούμε εντός και εκτός νερού τους παρακάτω κανόνες:
• Αφήστε να περάσουν τουλάχιστον τρεις ώρες από το τελευταίο γεύμα πριν πέσετε στο νερό.
• Μην κολυμπάτε εάν έχετε καταναλώσει αλκοόλ.
• Να κολυμπάτε παράλληλα με την ακτή και να μην απομακρύνεστε από αυτήν. Αν σας συμβεί μία αδιαθεσία ή μία κράμπα, θα νιώσετε πιο ασφαλείς αν βρίσκεστε μία ανάσα από την ακτή.
• Οσο βελτιώνεστε είναι φυσικό να κολυμπάτε και περισσότερη ώρα. Πριν πέσετε στο νερό ειδοποιήστε κάποιο μέλος της οικογένειας ή της παρέας που βρίσκεται μαζί σας ώστε να σας έχει κατά νου σε περίπτωση που αργήσετε να βγείτε.
• Προσπαθήστε να συνηθίσετε να κολυμπάτε με γυαλάκια ώστε να βλέπετε στον βυθό, να έχετε καλύτερο προσανατολισμό και να μην τσούζουν τα μάτια σας από το αλάτι.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΙΒΟΛΙΑΝΙΤΗΣ
